Bay bay Çişler Bay Bay

image.jpeg

Not: Vaziyet alın! İş bu tuvalet macerası yazım ömrü hayatınızda okuduğunuz en uzun tuvalet yazısı olabilir.  Okuyacaksınız, okuyacaksınız bitmeyecek! Demedi demeyin.

Merhabalar,

Eymen’in tuvalet alışkanlığı kazandığı duyulmaya başladıktan sonra instagram ve facebook üzerinden birçok soru gelmeye başladı. Herkese ayrı ayrı cevap vermeye çalıştım ancak bununla ilgili bir yazı da hazırladığımı, takip etmelerini de ekledim. Gel gelelim yazı bir türlü bitmedi. Çünkü ben yüzeysel bir yazı yazmak istemiyordum. Gelen tüm sorular yazıya yeni bir başlık ekleme zorunluluğu hissettiriyordu bana. – asla üşengeçliğimden değil – Çünkü anneleri daha başlamadan geren, telaşlandıran bu süreci ayrıntılarıyla ele alarak yardımcı olmak ve rahatlatmak istiyordum. O yüzden sizi uzuuun bir yazı bekliyor. Hepsini okumanız tavsiyem ama ‘Okumayalım diye uzun yazmışsın herhal, gece gündüz uyumadın da bunu mu yazdın?’ derseniz de sizin için ayırdığım başlıklarda aradığınız bilgilere ulaşabilirsiniz. Hadi birkaç klişe bilgiyle başlayalım:

Sabır Sabır Sabır (Relax olalım bacım)

Öncelikle şunu net söylemeliyim ki, bu sürecin olmazsa olmazları; sabır, anlayış, sakinlik. İki yıl altına bez bağlayıp buna yapacaksın dediğimiz çocuğumuza birden bire bezi çıkartıp:

’’Artık rahaat rahaat oturduğun yerde yaptığın bezine değil, şu gördüğün kuyuya yapacaksın. Sonra bir fırtına kopacak ve yaptıklarının hepsi bum diye kaybolacak. Tuvaletini tutacak, geldiğinde hemen haber vereceksin. Önceden yan gelip yatıyordun, temizliğini durulamanı kurulamanı ben yapıyordum. Yok öyle! Temizliği, üst baş çıkarmayı giymeyi zamanla sen öğreneceksin. Bezine yaparken olduğundan çok değişik hissedeceksin yaparken. Bu çok normal neden tırsıyorsun ki? Kaza falan da istemiyorum. Oraya buraya işemeyeceksin. Eskisi gibi kafana esen odada salmayacaksın, evde dışarda hemen tuvalete koşacaksın.’’

diyoruz aslında biz. Sizce onlar için alışması kolay mı? Bence hiç değil. Bu yüzden önceliğimiz bu süreci sinirimizle, telaşımızla daha da zor hale getirmemek. Çocuklarla yaşanan hiçbir problemin sinirle çözüldüğünü görmedim. İşler daha da sarpa sarıyor. Ama sakinlik çocuğa da bir güven veriyor ve tuvalet korkusu kısa sürede gidiyor. Bu arada başlangıçta benimki gibi olmasa da minik bir konuşma yapabilirsiniz:) Ben bezi ve külotu koydum, hangisini giymek istersin dedim  külotu seçti. Ona büyüdüğünü artık beze ihtiyacı olmadığını, külotla daha rahat edeceğini ve ennn önemlisi dee daha hızlı koşacağınııı söyleyiiinn..

Biyolojik ve Psikolojik Hazırlık (Yeni Bebeler Çok Kompleks Varlıklar)

Yine acayip klişe bilgilerle devam edelim. Tuvalet alışkanlığı kazanmada ilk aşama çocuğun psikolojik ve biyolojik olarak hazır olması.

👓Biyolojik hazır oluş, kaslarının gelişip tuvaletini tutabilecek olgunluğa erişmesi. Siz kasları gelişmeyen çocuğunuza istediğiniz kadar tuvalet öğretmeye çalışın, hem kendinizi hem çocuğunuzu yıpratmış olursunuz. Peki nasıl anlaşılır biyolojik olarak hazır olması? 18. aydan sonra genellikle 2 yaş civarı olur. 3 yaşa kadar sürebilir. Belirtilerden bazıları; çocuğun tuvaletini yaparken bir yere saklanması, arada söylemesi, tuvaleti geldiğinde kendine özgü bazı davranışsal sinyaller vermesi (bizimki kakası geldiğinde ayaklarının ucunda yürüyor, çişi geldiğinde ise klasik olarak malum yeri tutuyor:)), bezinin uyurken kuru çıkması, gündüz bez taktıktan birkaç saat sonra kontrol ettiğinizde hala kuru olması vs vs.

Gel gelelim gerçeklere. Ben bu kriterleri sağladıktan sonra mı başladım? Hayır! Biyolojik olarak hazır mı değil mi bir türlü tam emin olamadım. O yüzden başlamaya cesaret edemiyordum. Özellikle takıldığım nokta ise “gece bezinin kuru çıkması” kısmı idi. Bizimki maşallah sabah 1 kilo çıkıyordu. Ama tuvalet alışkanlığı kazandırmaya başladığım gecenin sabahında bomboş çıktıı💃🏻.Demek ki sonradan da oluyormuş. Çocuk hazırsa illa da kuru bezi beklemek gerekmiyormuş.

👓Psikolojik hazır oluş ise daha çok annenin hisleriyle karar verebileceği bir şey bence. Çocuk biyolojik olarak hazırken psikolojik olarak hazır olmayabilir. Tuvalet alışkanlığına direnebilir, korkabilir. Bunu ufak deneyimlerle atlatabilirsiniz. Ben bunun için neler yaptım?

Çocuğu Tuvalet Alışkanlığına Psikolojik Olarak Hazırlama Yolları (Uydurmasyon Yöntemler)

🎈Tuvalet eğitimine başlamadan bir kaç ay önce hafif hafif hazırlıklara başladım. Bir klozet adaptörü aldım. İstediği zaman ara ara oturdu. Çişini yapmıyordu ama en azından oraya oturmaya alışıyordu. Çünkü gerçekten ilk oturduğunda tedirgin oldu. Direkt eğitime başladığımda arka arkaya oturtsam belki tepkiye yol açabilir, iyice korkabilirdi. Ama ilk oturuştan sonra ara ara kendi isteğiyle oturunca daha sağlıklı oldu kanaatindeyim. Sözlerimle de destekledim davranışı. “Eymen artık çişini ve kakanı tuvalete yapmak ister misin?” , “Artık bez takmamıza gerek yook yaşasınn!” , “Büyüdüğümüz zaman tuvaletimizi klozete yapacağızz!” gibi…

🎈Evdeki oyuncak kurbağamıza arada bir çişini yaptırdık birlikte. Peçeteyle altını sildik. Eymen bunu arada bir abarttı. O kadar hoşuna gitti ki habire “Kurbağanın çişi geldi !” diye tuvalete gitmeye çalıştı. Bunun da çok etkili bir yöntem olduğunu düşünüyorum olumlu bakış açısı kazanması için.

🎈Başka çocukların da tuvalete  yaptığını görmek, bunun çok normal bir şey olduğunu algılamaları açısından çok faydalıydı. Hatta bazı arkadaşlarımın çocuklarının tuvaletini yaptığını görmesi de çok faydalı oldu. (Bire bir görmesi değil tabi 🙂 Başka çocuk tuvalete gittiğinde onun tuvalete çiş yaptığını anlatmaktan bahsediyorum.)

🎈Pepenin tuvalet şarkısını ara ara açıp klozete oturdukça birlikte söyledik, dinledik. Onu da çok sevdi.

Çocuktan Önce Annenin Psikolojik Hazırlığı (Raat Olun Hanımlar)

Bence çocuktan önce annenin hazır olması gerekiyor. Anne rahat zamanında bu alışkanlığa başlamalı. Sakin, sabırlı, stressiz olmalı. Alt ıslatmalara, yatak ıslatmalara karşı sakin davranabilmeli. Yani çocuğunuzun hazırlığının yanında kendinizi de hazır hissettiğiniz bir zamanı seçin. Mesela ben hazırlık evresindeki stresi alışkanlık kazandırırken yaşamadım:) Gerçekten çok komik bir şey bu aslında. Daha olayın içine girmeden olmayan şey için stres yapmayı çok iyi biliyoruz. O yüzden başta olayı kafamızda büyütmememiz gerekiyor. Biz yeni nesil anneler de ‘Aman psikolojisi bozulmasın çocoğomon.’ diye bu tip level atlayışları aşırı abartıyoruz. Oysa doğal olsak, akışına bıraksak, sakin kalsak su gibi akacak her şey. Yani her şeyden önce raat olun hanımlar

Adaptör Seçimi🚽

Benim gereksiz yere en çok stres yaptığım meselelerden biri de buydu. “Ya rahat etmezse, korkarsa, ya iyice soğursa diye diye eşimin de burnundan getirdim kabul ediyorum. Önce gittik arabalı bir lazımlık kaldık. Sonra bir okudum ki önce klozet adaptörünü denemek gerekiyormuş. Yani hem çocuk için hem annenin fazladan yorulmaması için direk gerçek tuvalete yapması daha sağlıklıymış. Zira sonra bir de lazımlıktan tuvalete geçme evresi yaşanacak. Ama çocuk klozete oturmaktan korkarsa elbette baskı yapılmayıp lazımlık alınmalı. Hatta bazı çocuklar alafranga tuvaleti ve lazımlığı reddedip alaturka tuvalete daha rahat yapıyorlar. Zaten bildiğim kadarıyla mesanenin tam boşalması ve kaka yaparken daha kolay olması açısından alaturka tuvalet daha sağlıklı. (Eleştiriye aşırı açık bir hatunum, yanlışım varsa düzeltin.)

Neyse bunların sonucunda lazımlığı verdik. İçime sinen bir adaptör olmadığından dışarda çok işe yarandığı söylenen “Potette” adaptör aldık. Hem klozete uyumlu, hem de içine poşet takıp parkta, yolda, piknikte vb her yerde kuytu bir köşede kullanabilirsiniz. Bizim için hayat kurtarıcısı oldu.  Çünkü Eymen genelde çişini sona gelince söylüyor ve tuvalet aramak için vaktimiz kalmayabiliyor  O yüzden Potette reyiz hep kolumuzun altında çantada💪🏻

image

Tabi ben bu telaşları yaşıyorum ama henüz tuvalet alışkanlığı kazandırmaya da başlamadım yani dikkatinizi çekerim. Dereyi görmeden sıvayacak paça kalmadı artık. İstediğim adaptör markasının Türkiye’de üretilmediğini öğrenince yine E bebekten idarelik olsun diye şunu aldık:

(İdarelik falan değil, hala kullanıyoruz. İkea’nınki de bu tip alabilirsiniz.)

Ama ben bunu idarelik diye aldım rahat durur muyum? Hayır tabi ki. Eymen eğitime başlamadan arada buna oturuyordu. Ama başlamak için bu adaptörün yeterliliği beni ikna etmiyordu bir türlü ne yazık ki. Adaptörün klozete tam oturması, hiç kıpırdamaması gerekiyor gibi bir inancım vardı nedense. Ama sonuçta altlarında yapışkan yok. Aşırı oynamadıktan sonra idare ediyor hepsi. Yok kaymasın, yok rahat olsun, yok kızartmasın; sanki sarayda tahta oturacak paşa tövbe tövbe. Tuvalet len tuvalet! Biz anneler de (en çok ben) iyice abartıyoruz bazen. Kolay olan şeyi zorlaştırıyoruz iyice törene çeviriyoruz. Hele bir de klozetiniz bizimki gibi dikdörtgense vay halinize. Zira tam oturan adaptör bulmak zor. Velhasıl sosyal medyada annelere sora sora Moonstar Merdivenli Tuvalet Adaptörüne karar kıldım. Heyecanla kurdum ettim. Ama bizim klozete küçük geldi! Klozet dikdörtgen olduğundan yanları geniş geldiği ve oturma kısmı önde kaldı. Neyse o da şimdi paşa paşa sökülüp kutusuna kondu bekliyor. Çöpçüler kraliçesi bendeniz, aman kenarda dursun lazım olur diye zulaladım bazanın altına. Yani kesinlikle eşim “Yeter uleyn!” deyip iade ettirmediği için değil. “Yaktığımız benzin parasına, gidince yediğimiz yemek ücretine değmez. Üstüne bir de zararlı çıkarız.” dediği için asla değil. “Haklısın kocicim.” deyip sustuğum için mi? Tabi ki değil. Ama merak edenlere, moonstar da güzel ama çok sağlam değil. Merdiven altları hafif kıpırdıyor gibi çıkarken. Ama eğlenceli, kullananlar memnun, klozetinize uyarsa düşünebilirsiniz. Sonuç olarak bizim tuvalet aparatımız e bebekten 20 Tl’ye aldığım (evet 20, yazıyla yirmi) bu adaptör ve dışarıdaki canımız ciğerimiz Potette oldu. O da 45 Tl idi. (O kadar tatava yapmayıp baştan bu cümleyi kursan da yeterdi diyenler orada mı?) Olsun. Sonuçtan çok, deneme yanılma yolundaki deneyimler önemli biliyorum. Ben bir içerik okurken yüzeysellik değil ayrıntı ararım. O yüzden sizin için ayrıntının dibine vurdum.

Hıı unutmuşum bir de klozetteyken ayakların havada kalması çocukları korkutabiliyormuş. Altına bir basamak, tabure vb. koysanız iyi olur. Ben başlarda tabure koydum. Artık koymuyorum.

🎀Şimdi size komik bir şey söyleyeceğim 🙂 Çocuklar çişinin ne olduğunu bilmeye biliyor. Eymen bilmiyormuş. Bir gün banyoda yanlışlıkla çişini yaptı ve ona “kaka yaptım” dedi. Ben de onun çiş olduğunu izah ettim. Öğrendi. Yani bir bakın belki çişinin ne olduğunu bilmiyordur 🙂

 

Kitap Mevzusu (Olmazsa Olmaz, Çünkü Aşırı Kültürlüyüz)

Kitaplar ennn büyük yardımcımızdı.  Aşağıda fotoğrafları ve içeriklerinden kesitlerle bizim okuduğumuz kitaplar var. Hiç beklemediğiniz kitap çocuk üzerinde çok olumlu etki bırakabiliyor. O yüzden hepsini ekliyorum:

Güle Güle Kakalar

image

Bana kakaların canlanması falan biraz itici gelse herkesin övee övee bitiremediği ‘Güle Güle Kakalar’ kitabını aldık evet. Gerçekten bizde de aynı etkiyi yaptı. Hala her tuvaletten sonra sifonu çekerken melodili olarak bye bye yapıyoruz yolcularımızın arkasından. Bir de kitabın etkisiyle muhabbeti koyulaştırıyoruz. Kakasını yaptıkça tartışıyoruz; ‘Anne kaka mıydı o? Yoksa bebek mi? ’. Velhasıl tavsiye ederiz efem biz çok faydasını gördük.

Caillou Tuvalet Zamanı

Bu kitabı Hakmar markette görüp aldım. Böyle olayı dümdüz abartmadan, olduğu gibi veren kitapları seviyorum. Çok sade bir şekilde Caillou’nun tuvalet alışkanlığı kazanma sürecini anlatıyor. Altını ıslatışı, sonra tuvalete yapışı falan… Ama Eymen’in kitapta çocuğun külot giyince “Artık daha hızlı koşabilirimm.” cümlesi o kadar dikkatini çekmiş ki onu söyleyip durdu külot giydikçe. E ben de pekiştirdim fırsatını bulmuşken ne yapaydım görmezden mi geleydim? Denk gelirseniz alabilirsiniz bu kitabı da 🙂

Ece Tuvalet Eğitimi

Ece’nin Serüvenleri serisi müzikli kitaplardan oluşuyor. Yine görerek almak istediğimden bir kitapçıda denk gelip aldım. İçeriği 3 sayfa falan, yazısı çok yoğun değil. Zaten ilgi çekici olan kısım müziği. Bir tane müzikli kitabın olması gerektiğini düşünüyorum. Bir hayli eğlendiriyor ve öğretiyor.

‘Koş koş koş tuvalete hemen koş.

Durma yerinde hiç beklemee.

Aç kapağı sonra otur güzelce.

Oyuna devam edelim böylecee.’

 

‘Elimdeki sabunlaar, mikropları kovaalar.

Köpükler gülümser.

Temizlik ah ne güüzel.

Mis kokulu günleer.’

Diye birkaç şarkısı  var böyle 🙂

Teo’nun Kaka Kitabı

image

Açıkçası bu Eymen’in pek dikkatini çekmedi. 2 yaşında olduğundan tam olarak algılayamadığı sanırım. İçinde yaptığımız tuvaletlerin vücudumuzda nasıl oluştuğu, nasıl çıktığı, apartmanda borulardan nasıl geçtiği falan anlatılıyor. Tuvalet alışkanlığına 3 yaş civarı başlayanlar ve bu bilgileri merak eden çocuklar varsa tavsiye edebilirim.

Ne Giyecek Bu Çocuk?

Tabi bezden kurtulunduğu için külot, baksır arayışına giriyoruz. Dümdüz bir şey istemediğimden desenli aramaya koyuldum. Ama birçok yerde canavarlı, çizgi film karakterli çamaşırlar mevcut. Tv izlemediğimizden bize pek bir şey ifade etmiyordu bunlar. Sonunda ben H&M’den arabalı külot buldum o kadar hoşuna gitti ki itfaiyeli, polis arabalı, ambulanslı külotlar. Bir de Zara’dan baksır aldım 2 adet. Lcwaikiki’nin internet mağazasında da güzel çamaşırlar var, oradan da almayı düşünüyorum💪🏻☺️

Bugün de marka reklamı yapıp paraları cukkaladığıma göre yazı amacına ulaşmış demektir . 👹(İnanmadınız de mi? Kim ne yapsın beni tabi burada beleşe yazıyoruz yazık yazık  biriniz hayrına haber de vermiyorsunuz yetkililere😂)

Alıştırma külotuna gelince; iki adet e bebekten almıştım  1 kere giydirdim ve bez kadar olmasa da çişi bir hayli muhafaza ettiğini gördüm. Sonra da Eymen sıcakta rahatsız oldu sanırım ve giymek istemedi. Bence ilk birkaç gün kullanılabilir ama hiç kullanılmasa da olur. Zaten amacımız tuvalet öğretmek ve bu sırada çocuğun altına yapmanın ıslaklığını hissetmesi, rahatsız olması. Alıştırma külotları ise pek bunu hissettirmiyor. Ama başlarda dışarı çıkarken falan takmak isteyenler olabilir. Şahsen ben bezi bir kere atınca dışarı çıkarken de takmadım çünkü o zaman karmaşaya yol açabilir ve  çocuğun da kolayına gelebilirdi.

İlk Günlerimiz ve Yöntemlerimiz (Çok Lazımdı)

 Şimdi biraz ilk günlerimizden ve alışkanlık kazandırırken tuvaleti cazip kılacak birkaç yöntemimden bahsedeceğim:

Tuvalet maceramız ben bu hafta mı başlasam, haftaya mı başlasam diye düşünüp dururken (bunda hafta içi çalışmamın da etkisi büyük), bize gelen anneannemizin bir sabah Eymen’in külotunu çıkarmasıyla bana da sürpriz olarak başladı. Evden 2 saatliğine seminer için ayrılıp geri geliyordum.

  1. GÜN: 13:30 gibi eve geldiğimde anneannesiyle konuştuğu şekliyle “Annnee geell süpriiizz!” diye bağırdı klozette otururken. Ben de mutluluğumu ifade ettim ona şen şakrak. Sabah 2 kere yere, 1 kere klozete yapmış. Öğle uykusuna geçmeden önce bir kere de benimle klozete yaptı. Allaaahh! Dünyalar benim oldu! Öğle uykusuna yatırırken bezli yatırdım. Uykuda bezleyip bezlememe konusunda kararsızdım. Çünkü iki türlü de alışan çok çocuk duymuştum. Annemin de verdiği cesaretle ramazan ayı olduğundan birkaç gün uyurken bezleyip, gündüz iyice alışınca gece de alıştırmaya karar verdik. Öğle uykusundan uyandığında ise her şey zorlaştı. Uykusunu tam almadan kalktığı için aşırı huysuzdu. Bezi çıkarttırmak istemedi. Çıkarınca külot giymek istemedi. Çıplak gezecekmiş haspam. Bir süre çıplak gezdi. Ona böyle gezemeyeceğimizi ya külot ya bez takmamız gerektiğini söyledim. Külotu giydik. Uykusuzluktan kaynaklı klozete çişim yok diye gitmeyi çok kere reddetti. Bazen şarkı söyleyerek, bazen örgü kurbağasına tuvaleti öğretelim diyerek götürdüm. Hiçbir şeyin işe yaramadığı durumlarda ise ısrar etmedim. Sonuçta altına da yapsın ki anlasın ıslaklığın huzursuzluğunu değil mi? Siz de altına yaptığında birkaç dakika bekleyin üzerini hemen değiştirmeyin ki ıslaklığı hissetsin. (Bazen hiç rahatsız olmuyorlar biliyorum ama siz yine de bekleyin J) “Tamam annecim, çiş gelince söyle tamam mı?” dedim. Çocukları sürekli çişin var mı sorusu bunalttığından çok sık sormadım, arada sordum. Çok fazla bu soruyu sormak onları bunaltıyor ve tepki gösterebiliyorlar. Tuvalete gitmeye diller dökerek ikna etmeye de çalışmayın. Bir uzmanın yazısında “ikna edilmeye çalışılan çocuk bunu anladığında direnir” diye okumuştum. Ve gerçekten iknanın işe yaramadığını gördüm. Yani doğal akışına bırakın. Çocuğu bunaltmayın. Arada oyunlarla götürün elbet ama abartmayın.

🎊Ben de çok sulu şeyler yiyip içtiğinde tuvaletinin geldiğinden eminsem yukarıdaki yöntemlerle götürmeye çalıştım yok dese de. Ama asla zorlamadım. Onun gönlü razı olarak götürdüm klozete. Zorla oturtmaktansa, altına yapmasını tercih ederdim çünkü. Klozette onu sürekli lafa tuttum oturması için. Çünkü bazen oturduğu gibi hemen inmek istiyor. Değişik sohbet konuları açtım.

🎊Geçen gün hayvanat bahçesinde hangi hayvanlar vardı, pikniğe kimler gelmişti gibi aklıma ne geldiyse sorular soruyordum ve konuşuyorduk. Bazen minik oyunlar oynadık. Hani şu bildiğiniz parmak yürütme, çak oyunu falan…

🎊Hayvanların özelliklerini söyleyip hangi hayvan olduğunu bilmesini istedim.

🎊Kendimle gurur duyduğum oyunumuz ise şu (sanki atom parçalamış) : Hani banyoda oynadığımız plastik, bastırınca öten, sanki belediyenin dağıttığı her evin olmazsa olmazı hayvanlar var ya… İşte onların banyoda içine su dolduğu için, çişmiş gibi bastırıp çiş yaptırdık. Çok hoşuna gitti bizim bonibonun.

🎊 Kitaplarımızı okuduk.

☘Ama şunu da söylemek istiyorum; çocuğun dikkatini klozette aşırı da dağıtmamak gerekiyor  çünkü o zaman da tuvaletini yapmaya odaklanmayıp tutabiliyor oyuna odaklandığı için:) Siz kendi çocuğunuzu gözlemleyerek buna karar verenilirsiniz.

İlk günümüze devam edersek: öğleden sonra da 2 kez halıya (o da hepsi değil, çok az), 1 kez de oyuna dalınca yatmadan komidinin tepesine tırmanırken komidine  çok hafif kaçırdı. Sonuç olarak ilk gün yaklaşık 5 kere yere, 5 kere klozete yaptı. Ama yatmaya yakın yanıma gelip birden “Anne çiş geldi.” dedi. Ben şok, ben iptal.

Hemen oturduk klozete ve yaptı. İlk günden çişinin geldiğini söylemesi beni çook şaşırttı, hiiiiç beklemiyordum. Demek ki çocuk çoktan hazırmış ben anlamamışım peh dedim kendi kendime. (Tabi bunun böyle devam edeceğini sandım ama yanılmışım. Çünkü bazı günler söylemediği de oldu. Alışma sürecinde bunlar çok olası şeyler.)

Ama genelde böyle olmuyor gördüğüm, duyduğum kadarıyla. Bazen çocukların “Çişim geldi.” demesi bir haftayı buluyor. Çünkü önce tuvalete çiş yapmayı öğreniyor. Sonra geldiğini hissedince tutmayı ve tutması gerektiğini benimsiyor. En son da söyleme aşamasına geçiyor. İlk günden söylemesini beklememek lazım. Ki zaten biz de öğrenme aşamasını kolayca atlatmamıza rağmen 2 ay sonra farklı bir problemle karşılaştık. Ve bir hatamızı fark ettik. O da yazının en alt kısmında var.

Haa bir de kaka meselesi var. Tam iftar vakti çorbamı içerken sandalyesinden indi arabalarını falan alırken “Kakam geldi.” dedi. Çok tedirgindi. Çünkü o sırada yapıyordu. Yani yaparken kakasını söyledi. Baksır giydiğinden ve hafif ishal olduğundan bir parçası yere düştü. Korktuğunu, tedirgin olduğunu hissettim. Çok çok sakin ses tonuyla “Hiç önemli değil annecim. Olabilir. Bir dahakine tuvalete yaparız.” dedim. Klozete oturttum gerisini yapar diye. Ama hepsini altına yapmıştı. Klozette otururken “Anne noodu? Anne nooldu?” diye sordu durdu. Çok normal bir şeymiş gibi kaka yaptığını anlattım. Daha önce bezinde kendi kakasını gördüğü halde (özellikle bakmak isterdi bazen) bu korkusu beni şaşırttı.

  1. GÜN: Sabah uyanınca yine klozete yapmış. Sonra annem parka çıkarmış. Potetto marka adaptör lazımlığı ve poşetini de almış. Ama oyuna dalıp altına kaçırmış. Çok az da lazımlığa yapmış. Onun dışında evde hiç altına kaçırmadı. Sadece bir kere çişim geldi diye yanıma geldiğinde külodunda hafif ıslaklık vardı. Yani bazen başta tutamıyor, az bir şey küloda yapınca kalanı tutup yanıma gelerek haber veriyor gerisini klozete yapıyordu. 2. gün de tabi klozete oturmalarda yapmadan kalktığı da oldu. Ama o söylemese de ben geldiğini anlıyordum artık çünkü çişi gelince külotunu tutuyordu. Ve gerçekten çişi varsa gitmemek için ısrar etmiyordu. Klozete oturmadan ya da oturduktan sonra tüm şebekliğime rağmen “Yooook” diyorsa, “Tamam annecim gelince söyle sen bana.” diyordum.  İçeri girip oyun oynarken 5 dakika sonra “Çiş geldi.” diyordu böyle durumlarda.  Kakasına gelince, 2. gün de altına yaptı. Gece yine bezledim.

Yalnız şuna dikkat ettim. Çişi olduğunu söylese de oturur oturmaz yapmıyor. 5 dakika kadar beklemek gerekiyor alışma sürecinde. Yani hemen yapsın diye sabırsızlanmamak gerekiyor. Klozette tutmak için de yukarıdaki yöntemler denenebilir.

  1. GÜN: O gün dışarı çıktık ve Potette adaptörümüzü kullandık. Akşam yatarken ise kesinlikle bez takmak istemiyordu. Ağladı zırladı falan. Ben de fırsat bu fırsat korkarak da olsa gece de bu işten kurtulmak istedim. Uykuya geçme aşaması bizim yatağımızda olup sonra beşiğe aldığımdan, kendi yatağımıza da su geçirmez alez almıştım. Eymen’in beşiğine de 2 adet aldım. Niyetim gece sahur yaptıktan sonra 03:30 gibi kaldırmaktı. Ama bizimki 03:15’te birden ağlayarak ve bir şeyler söyleyerek kalktı. Odaya bir gittim “Çişim geldi beniiimmm!” diye ağlıyordu. Külotuna hafif kaçırmış ama hepsini yapmamış, yatağına geçmemişti. Kalanını tuvalete yaptı ve tekrar uyuttum. O zaman anladım ki uyuduktan 2,5-3 saat sonra çişini yapıyor. Bunu kafama not ettim.  Çocuğumuzun gece ne zaman çişini yaptığını kontrol edip, gerekirse yazmak ve ona göre kaldırmak en güzeli. 3. günden sonra her gece sahurda çişe kaldırdım. Bazen de ben kaldırmadan kendisi kalkıyordu. Bayram gelince bazen uyuyakalıp kaldırmıyordum. Sabaha kadar tutuyor ama kalkar kalkmaz tuvalete gidiyorduk.

Böyle böyle 2 ay bitti. Şimdi tamamen hallettik mi? Hayır. Hala arada kaçırıyor elbette. Özellikle parkta veya oyun oynarken. Hele parkta büyük oranda söylemeyip altına kaçırdığı çok oldu. Panik yapmamalıymışız bu konuda uzmanlara göre, böyle konsantre zamanlarında kaçırması normalmiş.

Geceleri de özellikle uyumadan önce tuvaletini yapmadan yattıysa gece kalkabilirsem onu da kaldırıyorum. Kalkamadığım zamanlarda genelde sabaha kadar tutuyor ama arada kaçırdığı da oluyor. Bence gece kaldırması konusunda herkes çocuğuna göre bir rota çizmeli.

Ödül-Ceza Yöntemi

Açıkçası ben normal yaşantıda da bir davranışı ödül için yapmasını istemediğimden, (büyük konuşmamayım ama) şimdilik ödüle, bir davranışı şarta bağlamaya başvurmuyorum. Ama tuvalet alışkanlığı sürecinde o kadar korktum gibi ne olur ne olmaz diye her çiş yaptığında yapıştırması için sticker aldım. Tabi sadece çişini yaptığında değil, oturup yapmadığında da yapıştırmasını isteyecektim. Allah’a şükür ihtiyaç duymadım. Çünkü doğal bir ihtiyaç için ödül vermek istemedim. Aranızda bu tip yöntemler uygulayanlar olabilir. Saygı duyar, sevgilerimi iletirim.

Kaka💩 (En Çetrefillisi)

5 gün boyunca bizim ufak tefek denk getirmelerimiz haricinde altına yaptı kakasını. Hiç telaşlanmadım açıkçası. Sonuçta yepyeni bir alışkanlık kazanıyor, sakin ve sabırlı davranıp çocuğu da panikletmemek gerekli. Eninde sonunda bu alışkanlığı inşallah kazanacak. Güvenli bir şekilde kazanmak varken, evi neden savaş alanına çevireyim? Zaten altına yaptığında çok tedirgin oluyordu. Korkulu bir ses tonuyla: “Ne oldu anne? Ne oldu küloduma? Bakıcam o neydi anne? Ne yaptım ben anne?” gibi sorular sordu. Ben hep sakin davrandım ve “Kaka yaptın annecim. Hiç önemli değil, bir daha gelirse söyle istersen klozete yapalım.” dedim.  İlk kez 6. gün kakam geldi demeye başladı. Çok sık söylüyor ama oturtunca bir türlü yapmıyordu. Geldiğini söylemesi zaten büyük bir gelişmeydi, zamanla da tuvalete yapmayı benimseyecekti. Annemin yardımıyla anladım ki kaka için çocuğu oyalayarak biraz daha fazla tuvalette oturtmak gerekiyormuş. Yani burada zorla 1 saat oturtmaktan bahsetmiyorum. Oyalanabildiği kadar… Bir de başında  oturup gözünün içine bakınca kendilerini baskı altınsa hissediyorlar, yapamıyorlar. O yüzden eline oyalanacak bir şeyler verdik ya da banyoda biz başka şeylerle ilgilenirken konuştuk onunla. Bazen yanında da oturduğumuz oldu ama kakaya dikkat çekmeden havadan sudan konuştuk:) Böylece birkaç kez yaptı ama yine yaparken çok tedirgin oldu. Hatta ağlamaklı “Gelme kaka gelmeee.” , “Sen al kakayı baba/anne.”  gibi cümleler kurdu.

️ Sonuçta bezi olmadan serbest bir şekilde ilk kez yapıyor olma hissi eminim çok tuhaf ve korkutucu gelmiştir. Biz yine çok sakin davranıp, bunun acaip değil çok doğal bir şey olduğu izlenimini verdik.

Bu arada kakasını görmek istemiyordu. “Sen bas sifona.” diyordu. Hemen basıyordum. Zamanla alıştı kendisi basıyor artık.

Şu an 2 ay oldu. Hala her kaka geldi deyişinde yapmayabiliyor.  Bazen 3.-4. oturuşunda yapıyor. Ve hala kakayı çişten çok daha uzun sürede yapıyor. Biz de yine onu klozette tutmak için  acaip muhabbetlere giriyoruz. “Acaba kaka arabayla mı geliyor? Yoksa uçak mı? Kamyon kamyoon.” “Anne kaka mı o? Yoksa bebek miydi?” Sanırım insan bir tek çocuğu için böyle muhabbetlere girebilir 🙂 Tabi en son “Güle güle çişlerr! Güle güle kakalarr!” diye kapanışı yapıyoruz.

Cinsel Uzuvla Oynama (Panik Yok)

En mahrem konuyu en sona sakladım gardınızı alın. Bazı annelerden bu konuda tedirginlik dolu özel mesajlar aldım. Özellikle ülkemizde mahrem bir konu olduğundan ve böyle bir durum görüldüğünde paniğe kapılındığından anneler de çok tedirgin oluyor. Halbuki cinsel uzuvla oynama aşırıya kaçmadığı sürece belli bir dönemde çok normal. Her çocuk zamanla vücudunu keşfeder. Burnunu keşfettiğinde içinde hazine arar, ayak parmak aralarını keşfettiğinde arasında kazı çalışması yapar falan😷😅 Biz bunlara gülüp geçerken iş cinsel uzva geldiğinde korku ve panikle aşırı tepki verebiliyoruz. Şiddete dahi başvuran ebeveynler var. (Ağızlarına kürekle vurun bunu yapanları görürseniz. –şiddet içermeyen cümle- ) Oysa çocuğun altından doğumundan itibaren taktığı bezi alıyoruz ve orada büyük bir boşluk hissediyor. Başlangıçta zaten elinin sürekli oraya gitmesi normal. Tuvalete oturduğunda da o ana kadar çok da dikkat etmediği bir uzvuyla karşılaşıyor. Ve tuvalete oturdukça da o bölgeyle oynamaya başlıyor. Tüm bu yazdıklarım benim de Eymen’de yaşadığım şeyler. Peki biz ne yaptık? Eşimle konuştum ve eli cinsel organına gittiğinde hiç bu davranışa dikkat çekmeden engellemeye çalışmaya karar verdik. Ama bunu ona hiç çaktırmamamız ve üzerinde baskı oluşturmamamız gerekiyordu. Çünkü bu davranışın onun için bizim düşündüğümüz gibi cinsel bir karşılığı yok. Burnuyla, kulaklarıyla, elleriyle oynamasıyla aynı şey ona göre. ‘Pipime şaka yapıyorum, onunla oyun oynuyorum.’ gibi cümleler bile duyduk biz J Düşünün çocuktaki masumiyeti. Ama bu davranışa aşırı tepki verdiğimizde ne olacaktı? Bir süre sonra unutup gideceği davranışa dikkat çekmiş olacaktık. Biliyorsunuz ki çocuklar ‘Yapma.’ denen şeyi daha çok yapar. Yine öyle olacaktı. Hatta güzel bir şekilde ‘Oramızla oynamak çok yanlıştır. Neden oynuyorsun. Bence bırak çok kirli orası.’ gibi nazik cümlelerin dahi işe yarayacağını sanmıyorum. Çünkü çocuklarda o yaşlarda analiz yeteneği zaten yok. Bu cümleleri algılayamazlar. Peki biz ne yaptık?

  • Tuvalete oturduğunda yapıyorsa, eline bir şeyler verdik oyuncak gibi.
  • Ben bazen sessizce elini alıp öpüyordum, elini tutarak sohbet ediyordum.
  • Bazen el oyunları, parmak oyunları oynuyordum.

Ve zamanla azaldı bu hareket. Tamamen geçmedi, arada yapıyor ama ona hiç hissettirmeden ciddi anlamda fayda gördük bu metotla.

Ama aşırı derecede cinsel uzvuyla oynayan, bir türlü vazgeçiremediğiniz bir çocuğunuz varsa mutlaka bir uzmana başvurun. Anneye güvenli bağlanamama, kaygı, korku, duygusal yoksunluk gibi çok başka sebeplerden kaynaklı bir davranış da olabiliyor çünkü bu.

Müthiş Sakıncalı Hatamız (Biz ettik siz etmeyin)

Tuvalet eğitimini güzel bir şekilde götürüyoruz diye düşünürken beni rahatsız eden bir durumla karşılaştık. Bir buçuk ay olmuştu ama biz yine de Eymen’i sürekli takip ediyorduk. Örneğin evde, parkta oynarken sürekli külotunu tutuyorsa bir şekilde oyunlarla, ilgi çekici şeylerle ikna edip tuvalete oturtuyorduk. Sürekli gözlem halindeydik. Çünkü Eymen tam altına yapmak üzereyken yani iyice sıkıştığında bize tuvaletini söylüyordu. Tabii bu yüzden bazen de altına kaçırıyordu. Biz de altına kaçırmasın diye tuvaletini geldiğini kesin olarak anladığımızı tuvalete götürüyorduk. Çünkü tuvaletin var mı diye sorduğumuzda hiçbir zaman var demiyordu. Hep “yoook!” diye gitmek istemediğini belirtiyordu. Ben de o zaman yine oyunlara hikayelere başvuruyordum. Ama bir süre sonra biz onu tuvalete götürmezsek tuvaletini söylemediğini ve altına yaptığını fark ettim. Bu ciddi anlamda moralimi bozuyordu. İlk alışkanlığı kazandırma sürecinde hiç kızıp stres olmama rağmen, tuvaletini söyleyebilme yeteneğine sahipken söylemeyip altına yapması beni sinirlendiriyordu. Bunu ona yansıtmamaya çalışıp, “Anneciğim keşke külotuna yapmasaydın külotumuz kirlendi, keşke tuvalete yapsaydık neden tuvaletini söylemedin?” diye sorduğumda gülümseyerek “Şaka yaptım şaka yaptım.” diyordu. Büyük bir ihtimal buna sığınıyordu. Ben söylememesinin sebebini günlerce keşfetmeye çalıştım. Baskı yok, kızma yok neden bu çocuk birden tuvaletini söylememeye başladı? Hiç olmadık bir zamanda, gecenin bir yarısı uyanıp tekrar uyuyamamış bir haldeyken bir şey aklıma geldi. Bizim yüzümüzdendi! Biz söylemesi için fırsat vermiyorduk ki. Evet sonuna kadar tutuyordu tuvaletini ama tam sıkışınca söylüyordu yine de. Bizse altına yapar korkusundan eli külotuna gitmeye başlayınca tuvalete götürüyorduk. Eee hazır tuvalete götüren var, çocuk neden tuvaletini söylesindi? Bizim bu tavrımızdan dolayı o da bilinçaltına böyle yerleştirmiş ve söylemesi gerektiğini unutmuştu demek ki. Bu düşüncemi eşimle paylaştım. Emin değildim elbette ama bir süre saatlerce kıvranarak gezse de tuvalete götürmeme kararı aldık. Tuvaletinin geldiğini anlıyor ama seslenmiyorduk artık. Ne zaman söyleyecek diye gözüne bakıyorduk adeta. Bakışlarımızla yiyorduk J Ve ilk gün sonuç vermeye başladı. Biz sormadıkça, yine sıkışınca da olsa Eymen tekrar söyleme başladı.

Yani anladım ki, bir süre sonra arada altına kaçırsa da kontrolü çocuklara vermek gerekiyor. Yoksa onlar tamamen işi bize devrediyor. Bu da böyle bir anımdır sevgiler J

Son olarak her çocuğun farklı olduğunu vurgulamak isterim. Bizde hiç işe yaramayan bir yöntem sizde çok işe yarayabilir. Süreci daha çok çocuğunuzun hal ve hareketlerine göre yönlendirmek en doğrusu. Ama yine de bir nebze faydam olduysa ne mutlu bana.

Sona da şu cümleyi yapıştırayım yine: Tüm bunlar kendi tecrübelerim olup, doktor tavsiyesi yerine geçmez.

‘Bay bay çişler bay bay!’

 

 

Bay bay Çişler Bay Bay” üzerine 10 yorum

  1. Bende bu yazıyı bekliyordum. 🙂 Emeğinize sağlık…Sıkılmadan sonuna kadar okudum çünkü bizde iki gün önce tuvalet eğitimine başladık. Şuan lazımlık ve adaptör beraber götürüyoruz durumu. Yalnız bizim paşa ne lazımlıktan ayrılabiliyor nede klozetten kalkıyor. Aşırı bağlandı neden bilmiyorum?

    Beğen

  2. Merhaba ben psikolojik danışman Betül Karaca , tuvalet eğitimi ile ilgili yazınızı çok başarılı buldum her ayrıntıyı düşünüp paylaşmışsınız. Okuyan annelere çok faydalı olacaktıIR, tebrikler

    Beğen

    • Ayy bir psikolojik danışmandan bunu duymak ne kadar güzel☺️ Teşekkür ederim valla haftalar boyu yazdım diyebilirim her noktayı anlatmak adına☺️ Teşekkürler☘

      Beğen

      • Bizde oğlumla başlayalı 6 gün oldu, instagramda yazı linkinizi görünce çok sevindim önceden varsa da dikkatimi çekmemişti 😊 benimde yaptığım bazı hatalar var öğlen uykusu ve gece uykusunda hala bezliyorum, cesaret edemiyorum bezlememeye, ama yaşadığımız bazı süreçler benzer. E o zaman bize de kolay gelsin :))

        Beğen

      • Allah kolaylık versn her çocuk farklı sizinki de öyle gelişsin hiç sıkıntı yok 🙂 kolay gelsn

        Beğen

  3. anlatımınızı kaleme döküşünüze hayran kalmamak elde değil…cok güzel bilgiler öğrendim sayenizde
    .çok teşekkür ederim kendi adıma deneyimlerinizi paylaştığınız için.emeğinize sağlık…size sağlık…ailenize sağlık.
    Saygılar Sevgiler

    Beğen

  4. Zevkle okudum yazinizi ellerinize yureginize saglik. Oglum 21 martta 3 yas oldu. Bi kac kez denelermiz olmasina ragmen ciddi anlamda bugun ikk defa denedik. Kakasi geldihinde soyledi ama cisini mumkun degil soylemiyor surekli altina yapiyor. Aslinda olayin idrakinda zaten yas 3.. cok geriliyorum kendimi tutmaya calisiyorum ama anlam veremiyorum islakligindan bile rahatsiz olmuyor. 😦 ya sabir der hayirli geceler dilerim

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s